دالمیشن با خال های و رنگ آمیزی ویژه خود یکی از متفاوت ترین نژاد ها از لحاظ رنگ در بین تمامی نژاد ها میباشد. الگوی رنگ آن ناشناخته و مانند این است که طبیعت با هنر خود این نژاد را رنگ آمیزی کرده است. دالمیشن (Dalmatian) این نام را از دالماتیا (Dalmatia) منطقه ای در غرب یوگسلاوی گرفته است. اجداد آنرا به پوینتر نیز نسبت میدهند. دالمیشن جز نژادهایی بوده که برای همراهی درشکه و کالسکه آموزش میدیده و همچنین از آن به عنوان سگ شکار نیز استفاده میشده است.

دالمیشن میتواند کیلومترها بدود، سگی است خستگی ناپذیر، جسور و بی باک. علاقه مفرطی به همراهی با انسان و احتیاج زیاد به تفریح و بازی دارد. نسبت به سگهای دیگر متخاصم میباشد ولی با دیگر حیوانات خانگی به راحتی کنار می آید، و رابطه بسیار خوبی با اسب ها دارد.

در قرون وسطی به عنوان سگ شکاری و در قرن نوزدهم در کشیدن ارابه‌های کوچک و همچنین در جلوی ارابه های اشرافی از آن استفاده می‌شده است، که در نتیجه شهرتش به سرعت در دنیا پیچید. صاحبش چه روی اسب باشد، چه پیاده و یا داخل ماشین، بسیار دوست دارد که او را تعقیب کند. بعدها به عنوان سگ همدم نظرها را به خود جلب کرد. البته به عنوان سگ نگهبان نیز می‌تواند به کار برده شود. تمیز و ظریف بوده، از گل و لای ناخشنود است ولی از آب و صابون خوشش می‌آید.

سلامت
• نگرانی عمده: مشکلات شنوایی و کری، سنگ ادراری
• نگرانی کم اهمیت تر: آلرژی، غش 
• گاهی دیده میشود: بیماری قلبی مادرزادی، اختلال در انعقاد خون
• آزمایشات پیشنهادی: شنوایی
• نکته: عدم توانایی متابولیزه کردن اسید اوریک به آلانتوئین موجب مستعد شدن این نژاد به سنگ ادراری میباشد.